ماهنامه پیام مدرسه

بامداد پیروزی

سحر آهسته می آید ، سرافراز و خروش آهنگ و از قید و بندی رسته می آید .

سحر در کوچه های شهر، بارانی ز خون بارد و با فریاد و خشمی سرخ بر فرش خیابان لاله می کارد.

غم اندوه صدها سال شاهنشاهی منحوس، کنون فریاد می گردد، و از حلقوم میلیونها زن و مرد در فضای آبی گیتی ، لزره می اندازد .

سحر آهسته می آید و با پاهای خون آلود و سرخ و خسته می آید . زیرا از گذرگاهی گذشته که به هر گامی ، گلی خونرنگ بر گور شهیدی پاک روئیده ، کنون روح خدا بر پیکر افسرده ملت دمیده کنون روح خدا بر کشور ایران دمیده .

همه بتخانه ها ویران، بتها سرنگون گشته ، و این است آنچه تاریخ سیه را سرخ می سازد و از گور شهیدان لاله های سرخ می روید و صبحی پرامید روشن و شایسته می آید .

دیدی که سحر از پی شب در راه است    دیدی که دوام شب بسی کوتاه است