انا اهل البیت نصل من قطعنا و نحسن الی من اساء الینا؛
فنری و الله فی ذلک العاقبه الحسنه.

ما اهل بیت به هر که از ما گسلد می‌پیوندیم
و به کسی‌که به ما بدی کند نیکی می‌کنیم؛
به خدا سوگند فرجام نیک را در این می‌بینیم.

خجسته سالروز ولادت احياگر مكتب اهل بيت(عليهم‌السلام)
و مؤسس نهضت فرهنگي تشيع،

حضرت امام محمد باقر(عليه‌السلام)

مبارك باد.

سالهاست که با نزدیک شدن به سال جدید با دغدغه ای روبرو می شویم و آن تهیه سفره هفت سین بدون هیج کم و کاستی است و اول از همه به سراغ آنی می رویم که پیدا کردنش راحتر است یا در این روزها همه جا موجود است ، بله ماهی قرمز ولی و اقعا آیا ماهی قرمز داخل تنگی از آب بر سر سفره هفت سین ما جایی دارد با اندکی تامل در تاریخ ایران در می یابیم که ایرانیان همواره به حقوق مخلوقات و موجودات در هر دسته ای احترام می گذاشته اند و با آزار و اذیت آنها مخالف بوده اند که سمبل آن منشور حقوق بشر کوروش بزرگ است پس با این تدابیر چگونه است که ما ، ماهی را در تنگی هر چند از آب زندانی می کنیم و بر سر سفره شادیمان قرار می دهیم مطمئن باشید که ماهی قرمز به سفره هفت سین تعلق ندارد و باید گفت اگر تا به حال هم ماهی قرمز بر سر سفره بعضی از ایرانیان بوده به این خاطر بوده که سمک به عربی معنای ماهی را دارد و بعنوان یک سین به دیگر سین ها اضاف شده در ضمن در هیچ منبعی شما نمی توانید جایی برای ماهی قرمز در سفره هفت سین پیدا کنید و شاید معتبر ترین منبع ها نقاشی هایی است که به دوران قاجار بازمیگردد و معروفترین آنها نیز نقاشی «هفت سین» از استاد حسین شیخ است باز هم قضاوت با خود شماست و :

در ایران باستان کشاورزان در پایان سال در هفت ، سینی هفت نوع بو نشن مختلف را قرار می داده اند و هر کدام که زود تر ثمر می داد در سال بعد آن محصول را می کاشتند و کم کم این آئین در بین ایرانیان جا باز کرد تا به هفت سین تبدیل شد و مردم در آغاز سال آن را با چیزهایی که در زیر گفته خواهد شد می آراستند.

سبزه : نماد خرمی و نو زیستی

 سرکه : نماد شادی ( میوه درخت تاک در ایران میوه شادی خوانده میشد )

 سمنو : نماد خیر و برکت

 سیب : نماد مهر و مهرورزی

 ســیر : نگهبان سفره ( در اکثر فرهنگ های آریائی برای سیر نقش محافظت کننده از شر قائل بودند )

 سماق: نماد مزه زندگی

 سنجد : نماد حیات و بزر حیات

 سپـند :  (اسفند)

در سفره مرسوم است، میوه، گل، شیرینی‌های سنتی، سبزی خوردن، کتاب آسمانی، دیوان شاعران و آینه، قرار دهند.

ولی ماهی قرمز ، ما که امسال نمی گذاریم شما چطور ؟

ما ایرانیان همواره به تاریخ پر فراز و نشیب خود بالیده ایم چرا که هیچگاه غنای فرهنگی خود را از دست نداده و همیشه و در هر شرایطی به آن افزوده ایم این فرهنگ کهن شامل آئین هایی است که متاسفانه امروزه از طرف برخی مورد بی مهری قرار گرفته است سر آمد این آئین ها می تواند جشنهای پایان سال ( چهار شنبه سوری) و آغاز سال نو ( نوروز ) باشد که اخیرا در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران جشن چهار شنبه سوری را جشنی کاملا عربی خطاب کردند که به واسطه حمله اعراب به ایران وارد فرهنگ ایرانی شده و کم کم در بین ایرانیان رواج یافته " با توجه به اینکه اعراب چهار شنبه را نحس می دانسته اند و در آخرین چهارشنبه سال آتش افروزی می کرده اند تا این نحسی را از خود دور کنند " است و چنین مطلبی در تاریخ ۲۰ اسفند در ویژه نامه روزنامه اعتماد به چاپ رسید که باعث تاسف است با توجه به اینکه همواره آتش در نزد ایرانیان مقدس بوده و بدین منظور در طی سالها جشنهایی گرفته می شده و یکی از آنها چهار شنبه سوری است با این وجود اینگونه تبر برداشته ایم و بر ریشه خود می زنیم و تاریخ و فرهنگ خود را تهی و تاریخ تازی را غنی جلوه می دهیم و در مقابل انتظار داریم دیگران به تاریخ مان احترام بگذارند و فرهنگمان را تقدیر کنند ، ولی وظیفه خودمان چیست ؟

بله فیلمی ساخته می شود ( فیلم ۳۰۰ ) که هویت ایرانی در آن معنایی ندارد و به درستی باید در مقابل آن ایستاد ولی قبل از این خودمان چه کرده ایم آیا آئین هایمان را بدرستی ترویج داده ایم باید گفت مشکل در جای دیگری است . پس در ابتد ا این خودمانیم که باید از یادگار نیاکانمان پاسداری کنیم نه دیگران .